ห้ามนายจ้างให้ลูกจ้างหญิงทำงานต่อไปนี้

ห้ามนายจ้างให้ลูกจ้างหญิงทำงานต่อไปนี้

- งาน เหมืองแร่หรืองานก่อสร้างที่ต้องทำใต้ดิน ใต้น้ำ ในถ้ำ ในอุโมงค์ หรือปล่องในภูเขา

เว้นแต่ลักษณะของงาน ไม่เป็นอันตรายต่อสุขภาพหรือ ร่างกายของลูกจ้างหญิงนั้น

- งานที่ต้องทำบนนั่งร้านที่สูงกว่าพื้นดินตั้งแต่ 10 เมตรขึ้นไป

- งานผลิตหรือขนส่งวัตถุระเบิดหรือวัตถุไวไฟ

- งานอื่นตามที่กำหนดในกฎกระทรวง

ข้อยกเว้นนายจ้างไม่ต้องจ่ายค่าชดเชย

ข้อยกเว้นที่นายจ้างไม่ต้องจ่ายค่าชดเชย : ลูกจ้างไม่มีสิทธิได้รับค่าชดเชยในกรณีใดกรณีหนึ่ง

ดังนี้

- ลูกจ้างลาออกเอง

- ทุจริตต่อหน้าที่หรือกระทำความผิดอาญาโดยเจตนาแก่นายจ้าง

- จงใจทำให้นายจ้างได้รับความเสียหาย

- ประมาทเลินเล่อเป็นเหตุให้นายจ้างได้รับความเสียหายอย่างร้ายแรง

- ฝ่าฝืน ข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงาน หรือระเบียบ หรือคำสั่งของนายจ้างอันชอบด้วยกฎหมายและเป็นธรรม และนายจ้างได้ตักเตือนเป็นหนังสือแล้ว เว้นแต่กรณีที่ร้ายแรง

นายจ้างไม่จำเป็นต้องตักเตือน ซึ่งหนังสือเตือนนั้นให้มีผลบังคับได้ไม่เกิน 1 ปี นับแต่

วันที่ลูกจ้างได้กระทำผิด

- ละทิ้งหน้าที่เป็นเวลา 3 วันทำงานติดต่อกัน ไม่ว่าจะมีวันหยุดคั่นหรือไม่ก็ตาม โดย

ไม่มีเหตุอันสมควร

- ได้รับโทษจำคุกตามคำพิพากษาถึงที่สุดให้จำคุก

การจ่ายค่าชดเชยกรณีเลิกจ้าง

ลูกจ้างมีสิทธิได้รับค่าชดเชย หากนายจ้างเลิกจ้างโดยลูกจ้างไม่มีความผิด ดังนี้

1. ลูกจ้างซึ่งทำงานติดต่อกันครบ 120 วัน แต่ไม่ครบ 1 ปี มีสิทธิได้รับค่าชดเชย

เท่ากับค่าจ้างอัตราสุดท้าย 30 วัน

2. ลูกจ้างซึ่งทำงานติดต่อกันครบ 1 ปี แต่ไม่ครบ 3 ปี มีสิทธิได้รับค่าชดเชยเท่ากับ

ค่าจ้างอัตราสุดท้าย90 วัน

3. ลูกจ้างซึ่งทำงานติดต่อกันครบ 3 ปีแต่ไม่ครบ 6 ปี มีสิทธิได้รับค่าชดเชยเท่ากับ

ค่าจ้างอัตราสุดท้าย 180 วัน

4. ลูกจ้างซึ่งทำงานติดต่อกันครบ 6 ปี แต่ไม่ครบ 10 ปี มีสิทธิ์ได้รับค่าชดเชยเท่ากับ

อัตราค่าจ้างสุดท้าย 240 วัน

5. ลูกจ้างซึ่งทำงานติดต่อกันครบ 10 ปีขึ้นไป มีสิทธิ์ได้รับค่าชดเชยเท่ากับค่าจ้าง

อัตราสุดท้าย300 วัน

ผู้มีสิทธิได้รับเงินทดแทนกรณีลูกจ้างตาย

ผู้มีสิทธิได้รับเงินทดแทนกรณีลูกจ้างตาย ตามมาตรา 20 พ.ร.บ.เงินทดแทน  พ.ศ.2537

ได้แก่
1.บิดามารดา
2.สามีภรรยา
3.บุตรที่มีอายุต่ำกว่า 18 ปี เว้นแต่ยังศึกษาอยู่ในระดับที่ไม่สูงกว่าปริญญาตรี ที่แม้อายุเกิน 18 ปี ก็มีสิทธิได้รับเงินทดแทนได้
4.บุตรที่มีอายุตั้งแต่ 18 ปี และทุพพลภาพ จิตฟั่นเฟือน ไม่สมประกอบ
5.บุตรที่เกิดภายใน 310 วัน นับแต่วันที่ลูกจ้างถึงแก่ความตาย
6.ผู้อยู่ในอุปการะของลูกจ้าง กรณีได้รับความเดือดร้อนเพราะขาดอุปการะจากลูกจ้างที่ตายหรือสูญหาย (ไม่จำเป็นต้องเป็นญาติ)

การถอนฟ้อง ก่อนจำเลยยื่นคำให้การ

ถ้าโจทก์ขอถอนฟ้องโดยไม่มีความประสงค์จะดำเนินคดีกับจำเลยต่อไป โดยจำเลยยังไม่ยื่นคำให้การ โจทก์สามารถถอนฟ้องได้โดยทำเป็นคำแถลงบอกกล่าวขอถอนฟ้อง ตาม ป.วิ.แพ่ง มาตรา 175 วรรคหนึ่ง

ฟ้องค่าเสียหายหลังจากยึดรถยนต์ที่เช่าซื้อมาแล้ว

การที่ไฟแนนท์รถยนต์ฟ้องตามสัญญาเช่าซื้อ ครั้งแรกให้ผู้เช่าซื้อส่งมอบรถยนต์คันที่เช่าซื้อคืน หรือใช้ราคาแทน จนศาลมีคำพิพากษาตามขอ แล้ว ต่อมา ไฟแนนท์ฟ้องคดีอีกในส่วนของค่าเสียหายในการติดตามยึดรถยนต์และค่าเสื่อมราคาเนื่องจากรถยนต์มีสภาพทรุดโทรม (ฟ้องขาดทุน) ความเสียหายเกิดขึ้นภายหลังศาลมีคำพิพากษา จึงไม่เป็นฟ้องซ้ำ ฎีกาที่ 1395/2545

การต้อสู้เรื่องขาดอายุความ

จำเลยที่จะต่อสู้เรื่องอายุความนั้น ต้องเขียนคำให้การโดยต้องให้การให้ชัดแจ้ง ว่าขาดอายุความเมื่อใด นับแต่เมื่อใด ถึงวันฟ้องคดีขาดอายุความไปแล้ว ตามฎีกาที่ 10683/2550