คำพิพากษาฎีกาที่ 11/2561 บวกโทษ มาตรา 58

คำพิพากษาฎีกาที่ 11/2561 บวกโทษ ประมวลกฎหมายอาญามาตรามาตรา 58

 ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 58 วรรคแรก บัญญัติว่า เมื่อความปรากฎแก่ศาลเอง หรือความปรากฎตามคำแถลงของโจทก์หรือเจ้าพนักงานว่า ภายในเวลาที่ศาลกำหนดตามมาตรา 56 ผู้ที่ถูกศาลพิพากษาได้กระทำความผิดอันมิใช่ความผิดที่ได้กระทำโดยประมาทหรือความผิดลหุโทษ และศาลพิพากษาให้ลงโทษจำคุกสำหรับความผิดนั้น ให้ศาลที่พิพากษาคดีหลังกำหนดโทษที่รอการกำหนดไว้ในคดีก่อนบวกเข้ากับโทษในคดีหลัง หรือบวกโทษที่รอการลงโทษไว้ในคดีก่อนเข้ากับโทษในคดีหลัง แล้วแต่กรณี ดังนั้น ความปรากฎต่อศาลตามคำฟ้องของโจทก์และคำให้การของจำเลยว่า ภายในเวลาที่ศาลรอการลงโทษให้จำเลย จำเลยได้กระทำความผิดคดีนี้อีก และคดีนี้ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นเป็นให้ลงโทษจำคุกจำเลย โดยไม่ลงโทษปรับ ไม่คุมความประพฤติจำเลย และไม่รอการลงโทษ ศาลอุทธรณ์จึงต้องนำโทษจำคุกของจำเลยที่รอการลงโทษไว้มาบวกเข้ากับโทษของจำเลยคดีนี้ด้วย ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 58 วรรคแรก



ที่มา: หนังสือคำพิพากษาฎีกาเนติบัณฑิตยสภา

ซื้อที่ดินแปลงหนึ่ง คนขายชี้ให้ดูที่ดินแล้ว ขายอีกแปลงหนึ่งให้

ซื้อที่ดินแปลงหนึ่ง ผู้ขายไปชี้ให้ดูที่ดินแล้วว่าเป็นแปลงนั้น แต่กลับส่งมอบที่ดินอีกแปลงหนึ่งให้ สัญญาซื้อขายที่ดินนี้ย่อมตกเป็นโมฆะ ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 156 

โจทก์เข้าประมูลซื้อทรัพย์เอง ต้องวางหลักประกันการเข้าสู้ราคาหรือไม่

หากโจทก์เป็นเจ้าหนี้บุริมสิทธิ เช่น ผู้รับจำนอง และศาลอนุญาตให้ได้รับชำระหนี้บุริมสิทธิ์แล้ว จะเข้าประมูลซื้อทรัพย์เอง ไม่ต้องวางหลักประกันการเข้าสู้ราคา แต่หากโจทก์ซื้อได้ ต้องวางมัดจำร้อยละ 5 ของราคาเริ่มต้นในวันที่ซื้อได้

หากโจทก์ไม่ได้เป็นเจ้าหนี้บุริมสิทธิ์ ต้องวางเงินประกันการเข้าสู้ราคาตามเงื่อนไขที่ระบุในประกาศขายทอดตลาด

กู้ยืมเงินซื้อเมทเอมเฟตามีน

การกู้ยืมเงินบุคคลอื่นเพื่อนำเงินมาซื้อเมทเอมเฟตามีน โดยคนที่ผู้ให้กู้รู้และทราบว่าผู้กู้จะนำเงินไปซื้อเมทเอมเฟตามีน จึงเป็นการกู้ยืมเงินที่เป็นการต้องห้ามโดยชัดแจ้งตามกฎหมาย การกู้ยืมเงินนั้นเป็นโมฆะ 

ละเมิด

ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 420
      ผู้ใดจงใจหรือประมาทเลินเล่อทำต่อบุคคลอื่นโดยผิดกฎหมายให้เขาเสียหายถึงแก่ชีวิตก็ดี แก่ร่างกายก็ดี อนามัยก็ดี เสรีภาพก็ดี ทรัพย์สินหรือสิทธิอย่างหนึ่งอย่างใดก็ดี ท่านว่าผู้นั้นทำละเมิด จำต้องใช้ค่าสินไหมทดแทนเพื่อการนั้น

จากหลักกฎหมาย เมื่อมีการทำละเมิดเกิดขึ้น จนทำให้ผู้อื่นเสียหาย ผู้ที่กระทำละเมิดก็ต้องชดใช้ค่าสินไหม เพื่อบรรเทาหรือเยียวยาความเสียหายให้ผู้ถูกกระทำ ซึ่งก็แล้วแต่จะตกลงกัน และเป็นหน้าที่ของผู้ถูกทำละเมิดที่จะต้องพิสูจน์ให้เห็นว่าเสียหายอย่างไร เพียงใด

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6434/2557

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6434/2557

บทบัญญัติในมาตรา 22 และมาตรา 24 แห่ง พ.ร.บ.ล้มละลาย พ.ศ. 2483 ได้กล่าวไว้ชัดแจ้งว่าเมื่อลูกหนี้ถูกพิทักษ์ทรัพย์แล้ว ลูกหนี้หามีอำนาจต่อสู้คดีใดๆหรือกระทำการใดๆเกี่ยวกับทรัพย์สินไม่ ไม่ว่าในชั้นพิจารณาหรือในชั้นพิจารณาคดี การร้องคัดค้านการขายทอดตลาดทรัพย์สินเป็นการต่อสู้คดีใดๆหรือกระทำการใดๆเกี่ยวกับทรัพย์สินของลูกหนี้อย่างหนึ่งอันเป็นอำนาจของเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ จำเลยจึงไม่มีอำนาจร้องคัดค้านการขายทอดตลาดเพราะกฎหมายบัญญัติให้เป็นอำนาจของเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ แต่เพียงผู้เดียว จำเลยจึงไม่มีอำนาจยื่นคำร้องขอให้เพิกถอนการขายทอดตลาดทรัพย์สินตามคำร้องดังกล่าว แม้ภายหลังศาลฎีกาคดีที่จำเลยอุทธรณ์คำสั่งพิทักษ์ทรัพย์เด็ดขาดจะพิพากษากลับคำพิพากษาของศาลชั้นต้นโดยไม่พิทักษ์ทรัพย์เด็ดขาดจะพิพากษากลับคำพิพากษาของศาลชั้นต้นโดยไม่พิทักษ์ทรัพย์เด็ดขาดของจำเลยก็ตาม ก็มิอาจทำให้คำร้องขอให้เพิกถอนการขายทอดตลาดของจำเลยที่ไม่ชอบด้วยกฎหมายนี้เป็นคำร้องที่ชอบด้วยกฎหมายขึ้นมาได้