ฎีกา 401/2561

      แม้ผู้ร้องมิได้ร้องขอให้บังคับคดีในคดีที่ผู้ร้องเป็นเจ้าหนี้ตามคำพิพากษาภายในสิบปี ทำให้สิ้นสิทธิในการบังคับคดีตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 271 (เดิม ก็ตาม แต่ทรัพยสิทธิจำนองของผู้ร้องยังคงมีอยู่ซุ่งการบังคับคดีของโจทก์ในคดีนี้ย่อมไม่กระทบกระทั่งถึงบุริมสิทธิจำนองของผู้ร้อง ซึ่งเป็นผู้รับจำนองที่ดินจากจำเลย ศ และ ส ซึ่งชอบที่จะได้เงินที่ขายหรือจำหน่ายทรัพย์สินจำนองในคดีนี้ก่อนเจ้าหนี้อื่น โดยยื่นคำร้องขอต่อศาลชั้นต้นในคดีนี้เอาเงินที่ได้มานั้นชำระหนี้ตนก่อนเจ้าหนี้รายอื่นตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๒๘๗ (เดิม) แต่จะบังคับเอาดอกเบี้ยที่ค้างชำระในการจำนองเกินกว่า 5 ปี ไม่ได้ ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 193/27 ประกอบมาตรา 745 และในกรณีที่โจทก์สละสิทธิในการบังคับคดีหรือเพิกเฉยไม่ดำเนินการบังคับคดีภายในเวลาที่เจ้าพนักงานบังคับคดีกำหนด ให้ผู้ร้องดำเนินการบังคับคดีต่อไปตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 290 วรรคแปด (เดิม)

เจ้าของรวมขายที่ดินเฉพาะส่วนของตน ต้องขอความยินยอมจากเจ้าของรวมคนอื่นหรือไม่

ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1361 วรรคหนึ่ง เจ้าของรวมคนหนึ่งๆจะจำหน่ายส่วนของตนหรือจำนอง หรือก่อให้เกิดภาระติดพันก็ได้ แต่ตัวทรัพย์สินนั้นจะจำหน่าย จำนำ จำนอง หรือ ก่อให้เกิดภาระติดพันได้ก็แต่ด้วยความยินยอมแห่งเจ้าของรวมทุกคน

ตอบ เจ้าของรวมขายที่ดินระบุส่วนสัด จำนวนเนื้อที่ชัดเจน ไม่เกิน เฉพาะส่วนของตนหรือจำนองหรือก่อให้เกิดภาระติดพันได้ ไม่ต้องขอความยินยอมจากเจ้าของรวมคนอื่น เพราะมิใช่เป็นการก่อให้เกิดภาระติดพันแก่ตัวทรัพย์สินทั้งหมด